از تو می آموزیم
یکشنبه 9/3/89 7:20 عصر| | نظر
از تو می آموزیم
ای زهرای زندگی!
ای اسوه عفاف!
از تو می آموزیم: حیا و حجاب را در جامعه، متانت و ادب را در گفتار، سادگی و دوری از تجملات را در زندگی، تن پوش قناعت را در معاش، حسین پروری و زینب آفرینی را در تربیت!
ای زهرای نجابت!
از تو درس می گیریم:
تعالی روح و جان را در سایه عبادت، شکوه زندگی را در صفا و صداقت، حمایت از رهبری را در سیاست، و استقامت و نستوهی را در دفاع از امامت.
از تو می آموزیم:
سر نهادن بر سجاده عبودیت را، دست نیاز گشودن به آستان خدای بی نیاز را، زمزمه و راز و نیاز و نماز را، شیرینی کام جان با تلاوت قرآن را، یتیم نوازی و احسان و دستگیری از بینوا را، تلاش روزانه و نجوای شبانه را، دین شناسی ، معرفت آموزی و پارسایی را.
چگونه بودن و چگونه زیستن را!
ای بتول بیداری و بزرگواری!
سخنانت در زیبایی و عمق به وحی می ماند، رفتارت آینه خلق و خوی محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله و سلم) ، قلب مهربانت، پناهگاه حسن و حسین و تکیه گاه شیر خدا بود.
وجودت ، یادآور محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) بود. سجودت، فرشتگان و قدسیان را به تسبیح و تقدیس وامی داشت. رضایت ، رضای خدا و رسول الله(صلی الله علیه و آله و سلم) و خشم و غضبت ، خشم پروردگار!
دانای رازها بودی و عالمه غیر معلمه!
ای چشمه سار حکمت، دریای بیکران خصال نیکوی تو از «دانش» و «وفا» و «حیا»موج می زند!
در چهره ات حیای محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) نهفته است، در گفته ات، کلام پدر هست جلوهگر، ای مادر پدر!
ای فاطمه...
عشق را هم ز تو باید آموخت ، و مناجات و عبودیت را، وصمیمیت را و خدار را هم باید از کلام تو شناخت .
خانه از نام تو عرفان دارد و ... شب از یاد تو عطرآگین است.